verhuizing naar stukjes.com
StukjeS. verhuist!
Na bijna 5 jaar wordt het tijd voor een eigen domein: stukjes.com.
Ik hoop jullie daar terug te zien!
stelen
- Zeg eens drie woorden, zegt Oudste Zoon, dan maak ik daar een verhaaltje van.
Laat ik makkelijk beginnen.
- Roos, steel, vaas.
Hij:
- Er staat een roos in een vaas op tafel. Er komt een boef binnen. Die steelt de roos.
je zou toch zeggen dat ik m’n iphone beter kende
In de speeltuin. Ik zit op een bankje in de zon met een verse krant. #genietmoment
Opeens voelt het bankje een beetje raar. Even, en dan houdt het weer op. Dan opnieuw. Het licht trillende gevoel herhaalt zich nog een paar keer.
Ik kijk om me heen, duwt een grote hond tegen het bankje? Nee. En de kinderen spelen een eindje verder.
Ik lees verder, want ja, het moment is te kostbaar.
Dan komt buurvrouw A. aanfietsen.
- Zeg, mobiele Sara, waarom heb je je telefoon niet aanstaan?
Ik raap mxe2x80x99n telefoon van de nog te lezen katernen en besef dat xe2x80x98ie op de trilstand staat.
het suikerfeest gaat toch om suiker?
- Mama, maandag is het suikerfeest op school!, vertelt Jongste Zoon opgetogen.
- En weet je ook wat het suikerfeest is?
- Ja, dan gaan we snoep eten!
11 september: ooit zullen ze de beelden zien
Aan tafel. Opeens gaat het gesprek over oorlog. En vraagt Oudste Zoon waarom Nederland een leger heeft, terwijl we met veel landen afgesproken hebben geen oorlog te voeren.
En zo komt het gesprek, bij wijze van voorbeeld, en omdat het onderwerp deze dagen weer xe2x80x98top of mindxe2x80x99 is, op het Amerikaanse leger dat xe2x80x93 geholpen door Nederlandse soldaten xe2x80x93 in Afghanistan op zoek is naar een man die negen jaar geleden Amerika heeft laten aanvallen.
Zowel Oudste als Jongste Zoon vragen gexc3xafnteresseerd door en luisteren aandachtig. Net als wanneer we eerder spraken over de Tweede Wereldoorlog.
Over de aanval van 11 september 2001 zelf hebben we nu nog niks hoeven zeggen. Maar ik realiseer me voor het eerst dat er een dag komt dat het niet blijft bij verhalen. Dat mijn zoons de beelden voor het eerst zullen zien.
Ik hoop dat dat met ons erbij zal zijn. Want wat er op basis van aan kinderen aangepaste verhalen nu al in die koppies omgaatxe2x80xa6
die zit
Jongste Zoon wil lettergrepen klappen. Dat heeft hij op school geleerd.
- Bo-ter-ham. Ha-gel-slag.
Makkie.
Ik daag hem uit:
- Communicatiebeleidsplannenschrijvers.
- Die is te moeilijk, lacht hij. Maar hij begint wel te klappen:
- Bla-bla-bla-bla-bla-bla-bla-bla-bla!
lang zal @johja leven (3x), in de gloria (3x), hieperdepiep hoera (3x)!
De liefste, zorgzaamste, geduldigste, verstandigste, warmste van allemaal.
Ze heeft 6.913 dagen voor me gezorgd en was de daaropvolgende 6.959 dagen bereid om dat als het nodig was weer te doen.
Ze houdt zielsveel van haar kleinzoons.
Ze is de allerliefste mama van de wereld: mijn mama!
Van harte gefeliciteerd!!
oudste zoon dicteert
(klik voor groter)
Zijn eerste verhaal. De illustratie en de lijntjes staan er al.
oudste zoon leest voor
Tante J. komt op bezoek, samen met mijn nichtje M., haar man R., Achternichtje en Achterneefje. En dat 'achter' klinkt zo ver, en het voelt zo dichtbij, dus daar maak ik Nichtje en Neefje van.
Dolle pret ook voor Oudste en Jongste Zoon. Ze eten, ze praten, ze spelen met Nichtje en Neefje.
Maar dan opeens zit Oudste in z'n uppie op de bank. Met het boekje dat hij zojuist cadeau heeft gekregen. Te lezen.
Als we willen gaan wandelen, staat hij te lezen. Krijg ik hem maar met moeite zover het boek weg te leggen en mee naar buiten te gaan.
En als ik aan het eind van de middag de badkamer binnenloop, zit hij op de wc, met het boek op zijn kniexc3xabn, te lezen.
En 's avonds lees ik niet Oudste Zoon voor, maar leest Oudste Zoon mxc3xadj voor.
tuinverwarming met een scherp randje
Een nieuwe tuin vraagt om een feestje, toch? Vriendin MJ vindt van wel, en nodigt de vriendinnenclub uit plus wat er zo in de loop van de jaren bijgekomen is. Het weer werkt niet mee, maar ach, een lunch en mooie taartjes smaken binnen ook prima.
Als de zon doorbreekt, doen we een gekleurdetegelspeurtocht. De kinderen kunnen lekker rennen en zoeken, en Jongste Zoon is dolgelukkig dat hij E. weer ziet.
Weer terug binnen verzamelen we ons rond het aperitief en kletsen, lachen, cryptogrammen, trivianten en koken. Want we gaan tapas eten!
Als we bijna aan tafel kunnen, staat de gastvrouw opeens met een vinger in haar mond.
- Kun je even meegaan om er een pleister op te doen?, vraagt ze aan vriendin H., en samen gaan ze naar de badkamer.
Het scherpe koksmes dat de boosdoener is, leg ik gauw buiten kinderbereik.
Al gauw komen ze terug. H. grijpt de keukenrol en wikkelt een flinke dot rond de vinger van MJ. Aan haar man vraagt ze:
- Wil jij haar even naar de EHBO brengen?
Oei…
En zo zijn de tapas echt hapjes… De kinderen eten tussen het spelen door, wij snoepen ook steeds meer van de tafel, tot de anderen terugkomen.
MJ heeft weer kleur in haar gezicht, en een indrukwekkend uitziende vinger. Hij is gehecht – vriendin M. heeft nog assistentie verleend – en er zijn geen zenuwen geraakt. Gaat naar verwachting weer helemaal goedkomen.
Zo komen we toch nog allemaal aan tafel terecht (op de jongste kinderen na, die inmiddels in bed liggen) en wordt het weer een onvergetelijk gezellige avond.
Alleen… we zxc3xb3uden nog flensjes flamberen als toetje. Maar we hebben de Grand Marnier zo gedronken, bij de koffie. Genoeg avontuur voor xc3xa9xc3xa9n avond. Je moet de goden niet verzoeken.